نظام استنباطی آیتالله خویی در مواجهه با خلل نماز
علی ابراهیمی صدرآبادی؛ طلبۀ پایۀ ششم، مدرسۀ علمیۀ مدینةالعلم کاظمیه، یزد، ایران.(نویسندۀ مسئول) talabe.emame.zaman@gmail.com
علی اکبر دهقانی اشکذری؛ استاد سطح یک و عضو گروه علمی – تربیتی، مدرسۀ علمیۀ مدینةالعلم کاظمیه، یزد، ایران. Ali21333@yahoo.com
* قرآن کریم.
1. ابن درید، محمد بن حسن. (1988م). جمهرة اللغة. بیروت: دار العلم للملايين.
2. ابن منظور، محمد بن مکرم. (1414ق). لسان العرب. بیروت: دارالفکر.
3. حر عاملی، محمد بن حسن. (1409ق). وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة. قم: مؤسسة آل البی(ع) لإحياء التراث.
4. خمینی، روحالله. (بیتا). الخلل فی الصلاة. قم: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
5. خویی، سید ابوالقاسم. (1418ق). موسوعة الإمام الخوئي. قم: مؤسسة إحياء آثار الإمام الخوئي.
6. _________. (1422ق). مصباح الأصول. قم: مؤسسة الإمام الصادق(ع).
7. راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (1412ق). مفردات ألفاظ القرآن. لبنان: دار العلم.
8. زبیدی، مرتضی. (1414ق). تاج العروس من جواهر القاموس. بیروت: دار الفكر.
9. فیروزآبادی، محمد بن یعقوب. (1415ق). القاموس المحیط. بیروت: دار الكتب العلمية.
