بررسی مفهوم شناسی هبوط حضرت آدم(ع) در آیات و روایات
دوره انتشار:
دورۀ دوم، سال دوم، شمارۀ 5، زمستان 1403
نوع مقاله:
علمی - پژوهشی
صفحات:
57 - 73
نویسندگان:
ابوالفضل عیدزاده؛ طلبۀ پایۀ چهارم مدرسۀ علمیۀ مدینة العلم کاظمیه یزد.
محمدعلی افتخاری پور؛ استاد سطح یک و عضو گروه علمی – تربیتی، مدرسۀ علمیۀ مدینةالعلم کاظمیه، یزد، ایران.
چکیده:
شـاید تـا بـه حـال این گونـه متـصور بـود کـه جهـان آخـرت بـا دنیـا، دو چیـز متمایـز و از هـم جـدا هسـتند؛ درحالی کـه ایـنطور نبـوده و همـه ایـن عوالـم در یکدیگـر تنیـده شـده و از هـم جـدا نیسـتند و دنیـا، پسـتترین مرتبـه ایـن عوالـم اسـت. بنابرایـن وقتی به مفهـوم هبـوط میاندیشیم، پیخواهیـم برد که هبـوط حضـرت آدم(ع) بـه ایـن معنـا نبـوده کـه از جهانـی به جهـان دیگر انتقـال یابند؛ بلکـه از مرتبهای بـه مرتبـه دیگـر منتقـل شـده اسـت. بحـث دیگـری کـه مطـرح میشـود، توبـه آن حضرت اسـت کـه به زعم برخـی بـا عصمـت ایشـان تنافـی دارد؛ در صورتـی کـه این گونـه نبوده و آن فعـل منهیعنه، عصیـان و گناه نبـوده؛ بلکـه نوعـی امتحـان الهـی از وی بـوده اسـت. در ایـن مقالـه سـعی شـده از منظـر قـرآن و روایـات بر شـناخت بهتـر و بیشـتر مفهـوم هبـوط و توبـه حضـرت آدم(ع) پرداختـه شـود.
کلیدواژگان:
هبوط، توبه، ترک اولی، حضرت آدم(ع)، عصمت انبیا، سهو النبی.
منابع:
* قرآن کریم.
1. «برداشت های آزاد از دوره روایت انسان»، فصل اول، حجت الاسلام نخعی.
2. طباطبایی، سیدمحمدحسین(1375ق)، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
3. طوسی، محمد بن حسن(410ق) مصباح المتجهد و سلاح المتعبد.
4. مجلسی، محمدباقر (1315ق) بحار الانوار لدرر اخبار الائمه الاطهار، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
5. محمدی ری شهری، محمد (1384ش)، میزان الحکمه، قم، دارالحدیث.
چکیده عربی:
ندارد
برچسب ها:
شناسنامه نشریه
صاحب امتیاز
مدرسۀ علمیۀ مدینةالعلم کاظمیه
مدیر مسئول
سید ابراهیم فاطمی نسب
سردبیر
علی اکبر دهقانی اشکذری
هیات تحریریه
سید ابراهیم فاطمی نسب
علی اکبر دهقانی اشکذری
امید نساج دره
محمد مهدی مزین
محسن رجبی نصرت آبادی
هادی هادی زاده بهابادی
ناصر رحمانی شمسی
امیرحسین حسنعلی تفتی
ویراستار ادبی
محمدسجاد قاسمی
دوره انتشار
فصلنامه
مقالات آماده انتشار
شماره های پیشین





